Emma Raducanu keert in de eerste week van 2027 terug op de tennisbaan in de United Cup-teamcompetitie in Australië. De Britse, die in 2021 de US Open won, heeft sinds juni niet meer gespeeld vanwege een stressfractuur in het scheenbeen.
Raducanu verloor in juni haar eerste grasbaanfinale op Queen’s Club van de Kroatische Donna Vekic. Op 14 juni moest ze zich, slechts veertien dagen later, op de avond voor haar openingswedstrijd terugtrekken uit Wimbledon. De 23-jarige speelster overwoog om dit najaar een paar toernooien in Azië te spelen, maar door haar terugkeer tot januari uit te stellen, kan ze gebruikmaken van een speciale ranking van 38 om toernooien te betreden.
Een speciale ranking is beschikbaar voor speelsters die minstens zes maanden geblesseerd zijn geweest. In Raducanu’s geval weerspiegelt die haar positie in de wereldranglijst na Wimbledon, omdat ze ondanks het ontbreken van een wedstrijd daar toch een deel van de prijzengelden ontving.
De huidige nummer vijf van Groot-Brittannië kan volgend jaar met die speciale ranking acht toernooien betreden, waaronder twee grandslamtoernooien en vijf WTA 1000-toernooien. Haar werkelijke ranking van 107 zou waarschijnlijk te laag zijn om het hoofdtoernooi van de Australian Open in januari en de meeste andere WTA-toernooien te halen.
Met de speciale ranking is Raducanu niet alleen verzekerd van een plek in Melbourne, maar ook op de WTA 1000-toernooien in Doha, Dubai, Indian Wells en Miami, die in februari en maart volgen.
De inschrijvingsdeadline voor de United Cup verstreek maandag, kort nadat Raducanu’s aanvraag voor een speciale ranking was goedgekeurd. Met een ranking van 38 wordt zij voor deze competitie de Britse nummer één, waardoor ze samen met Arthur Fery kan spelen in een toernooi met 18 nationale teams.
Francesca Jones, Jan Choinski en de dubbelspelers Neal Skupski en Olivia Nicholls vervolledigen het Britse team voor het toernooi, dat van 1 tot en met 10 januari wordt gespeeld.
Groot-Brittannië speelt de groepswedstrijden tegen Australië en Frankrijk in Sydney. Raducanu kan daar rekenen op tegenstanders als Talia Gibson en Diane Parry, die beiden tot de top 40 behoren.
Lange weg terug
Raducanu begon in begin september aan een geleidelijke terugkeer naar de training. Vier maanden trainen zonder competitiewedstrijden is lang. Ze speelt mogelijk ook tot het einde van het jaar geen exhibitiewedstrijden, al wordt er wel een periode met warme trainingen verwacht, waarbij het Midden-Oosten een populaire bestemming is voor speelsters in aanloop naar de Australian Open.
Recente trainingssessies in Londen met hoofdcoach Andrew Richardson en de nationale LTA-coach Alex Ward werden volgens waarnemers steeds intensiever.
Tegen de tijd dat Raducanu terugkeert, zal ze echter meer dan zes maanden aan de kant hebben gestaan. Een paar toernooien in Azië hadden haar geholpen om wedstrijdscherpte terug te krijgen en misschien een snellere start in 2027 mogelijk gemaakt.
Haar landgenote Sonay Kartal is hiervan een goed voorbeeld. Zij boekte aanzienlijk succes sinds haar terugkeer in september, na zes maanden met een stressfractuur in de rug. Op haar eerste WTA-toernooi na terugkeer bereikte ze de derde ronde van het China Open. Daarna versloeg ze de nummer zes van de wereld, Elina Svitolina, en vervolgens de nummer twaalf van de wereld, Belinda Bencic, op weg naar de finale van het Wuhan Open.
Kartal zegt dat er veel is gesproken over de vraag waar ze moest terugkeren. “Ik wilde eigenlijk meteen de volle lading. Ik vertrouwde erop dat ik mijn niveau weer zou halen, ik wist alleen niet hoe snel”, zei de 25-jarige.
“Maar ik denk nog steeds dat er een lange weg te gaan is. Ik kan het niveau laten zien, maar kan ik het volhouden? Revalidatie kost veel energie, en het lichaam is er niet aan gewend om zoveel wedstrijden op de tour te spelen, dus ik voel de pijntjes daarvan wel.”
Blessures tellen zwaar
Later deze week worden er op Raducanu’s verjaardagstaart slechts 24 kaarsjes staan, maar de tijd die ze heeft gemist sinds haar verbazingwekkende overwinning in New York als tiener uit de kwalificatie, is niet te negeren. In de vijf jaar sinds die triomf speelde ze gemiddeld slechts 31 wedstrijden per seizoen. Speelsters met ambities om in de top 20 van de wereld te komen, zouden ongeveer het dubbele willen spelen.
Elena Rybakina speelde dit jaar bijvoorbeeld 68 wedstrijden verdeeld over twintig toernooien, toen ze voor het eerst aan de top van de wereldranglijst stond.
Raducanu speelde daarentegen slechts 21 wedstrijden. Ze verloor in de tweede ronde van de Australian Open en in de eerste ronde van Roland Garros.
Vorig jaar speelde Raducanu haar recordaantal van 50 wedstrijden. Eerder dit jaar steeg ze tot de 23e plaats van de ranglijst, kort nadat ze de finale had bereikt in de Roemeense stad Cluj.
Haar vroege voorbereiding werd echter verstoord door botbeenzwelling in de voet. Tussen maart en mei kon ze twee maanden niet spelen vanwege een postvirale ziekte die ze in Cluj had opgelopen.
Raducanu zei dat de stressfractuur in het scheenbeen pas op de avond voor Wimbledon werd vastgesteld, na een laatste scan. In haar wanhoop om te kunnen spelen had ze in de aanloop naar het toernooi echter af en toe doorgetraind, terwijl medisch advies had aangegeven dat dit misschien onverstandig was.